حج وبذل ( مسأله 145 ) : اگر كسى مخارج سفر حج را نداشته بأشد ومالي به أو بذل شود كه با آن به حج برود واجب است قبول نموده وبه حج برود وأين حج را حج بذلي گويند . ( مسأله 146 ) : هر گاه به كسى گفته شود ( حج كن مخارج تو به عهده من ) واجب است قبول نموده وبه حج برود . ( مسأله 147 ) : اگر به كسى گفته شود ( پولى را قرض كن وحج بجا بياور ومن آن را أداء مىكنم ) واجب نيست قرض كند ولى اگر قرض كرد حج بر أو واجب مىشود . ( مسأله 148 ) : اگر به كسى پولى را از بابت خمس ( سهم سادات ) وزكات ( سهم فقرا ) بدهند وشرط كنند كه حج انجام دهد ظاهرا حج واجب مىشود . ( مسأله 149 ) : اگر به كسى پولى را از بابت زكات ( سهم سبيل الله ) بدهند كه در رآه حج صرف كند ودر آن نيز مصلحت عامه بأشد ظاهرا نمىتواند در جاى ديگرى صرف نمايد بلكه واجب است به حج مشرف شود . ( مسأله 150 ) : در حج بذلي ، حجى كه وظيفة أو است واجب مىشود بدين معنى : اگر به شخصي كه وظيفة أو حج تمتع است پولى بذل كنند كه حج افراد يا قران يا عمره مفرده بجا بياورد واجب نيست قبول كند .